"Epoka hipokryzji" - seks i erotyka w przedwojennej Polsce

"Małżeńskie wielokąty, orgie, stosunek na ławce w parku i w wagonie pociągu. Do tego postulaty zupełnego zniesienia monogamii i tradycyjnej instytucji małżeństwa" - czytamy w "Epoce hipokryzji" Kamila Janickiego.

Pojęcie rewolucji seksualnej kojarzy się z przełomem lat 60. i 70. A szczególnie z ruchami hippisowskimi. Tak naprawdę pierwsza rewolucja seksualna w Polsce miała miejsce w latach 30. Udowadnia to Kamil Janicki w książce "Epoka hipokryzji. Seks i erotyka w przedwojennej Polsce".

"Epoka hipokryzji. Seks i erotyka w przedwojennej Polsce" to książka historyczna opisująca życie seksualne w XX-leciu międzywojennym. Autor korzysta z tekstów źródłowych, statystyk, opisuje autentyczne wydarzenia oraz cytuje wypowiedzi naukowców, lekarzy i zwykłych obywateli z tamtej epoki. Wśród nich są m.in. Tadeusz Boy-Żeleński, poeta i tłumacz, Irena Krzywicka, feministka i pisarka, Iza Moszczeńska, publicystka i feministka, Stanisław Kurkiewicz, seksuolog.

"Zrób to w Krakowie" - niezwykły przewodnik

"Zrób to w Krakowie" Magdaleny Kursy, Wojciecha Pelowskiego i Rafała Romanowskiego to nietuzinkowy przewodnik, w którym znalazły się ciekawe propozycje na spędzenie czasu w stolicy Małopolski.

Kraków to magiczne miasto, z którym mam wiele miłych wspomnień. Podobają mi się jego zabytki, bogata oferta kulturalna oraz wolniejsze tempo niż w stolicy. Zauważyłam, że gdy idę po Krakowie warszawskim rytmem, to ludzie dziwnie się patrzą. Mogłabym tam zamieszkać. W mieście tym jest wiele ciekawych miejsc, które można przeoczyć podczas standardowego zwiedzania. Rozwiązaniem tego problemu może być publikacja "Zrób to w Krakowie" Magdaleny Kursy, Wojciecha Pelowskiego i Rafała Romanowskiego.

"Zrób to w Krakowie" to nietuzinkowy przewodnik po stolicy Małopolski. Jak wspominają autorzy: Postanowiliśmy pokazać coś z tego Krakowa nowych mieszczan. Zmieniającego się w ostatnich latach tak szybko, jak nigdy przedtem, powiązanego ze światem nitkami tanich linii lotniczych, nawiedzonego przez tabuny turystów, żyjących do białego rana klubowym zgiełkiem. Znalazły się w nim informacje o knajpach, kawiarniach, klubach, galeriach, muzeach oraz zabytkach. Teksty są krótkie, mają zaledwie pół strony i są napisane w dwóch językach - polskim i angielskim. Ich walorem są ilustracje, które przybliżają opisywane miejsca.

"Reporterka" - rozmowy z Hanną Krall

"Nie zamieniłabym mojego dzieciństwa na żadne inne. Przygotowało mnie na całą resztę życia, dzięki niemu coś rozumiem z tego świata" - wyznaje Hanna Krall w książce "Reporterka".

Ryszard Kapuściński uważał, że reporter to nie zawód, lecz postawa życiowa, charakter, osobowość. Trudno się z tym nie zgodzić. To raczej misja, polegająca na ukazaniu danego problemu. Reportaż mówi wiele o jego autorze, pokazuje jego wrażliwość. A gdyby tak opisać reportera jego własnymi słowami? Właśnie na taki pomysł wpadł Jacek Antczak, gdy tworzył książkę o Hannie Krall.

"Reporterka" jest wywiadem rzeką złożonym z cytatów - pochodzących z rozmów, wypowiedzi prasowych, telewizyjnych, radiowych i zamieszczanych na czatach internetowych oraz wywiadów, które Hanna Krall udzieliła przez lata swojej działalności reporterskiej. Warto wspomnieć, że to drugie, poprawione i rozszerzone, wydanie.

"Przysmaki Ojca Mateusza" - domowa kuchnia Natalii

"Przysmaki Ojca Mateusza" to niezwykła książka kucharska Natalii Borowik, bohaterki serialu o księdzu-detektywie z Sandomierza.

Lubię serial "Ojciec Mateusz", w którym główną rolę gra Artur Żmijewski. Co ciekawe, przypomina mi amerykański serial "Detektyw w sutannie", który oglądałam w dzieciństwie. W amerykańskiej wersji ksiądz rozwiązywał kryminalne zagadki, podobnie jak Ojciec Mateusz, z tą różnicą, że pomagała mu zakonnica. Wspominam o tym dlatego, że niedawno ukazała się niezwykła książka - "Przysmaki Ojca Mateusza", która nawiązuje do tego serialu.

"Przysmaki Ojca Mateusza" to niezwykła książka kucharska zawierająca 60 przepisów serialowej Natalii Borowik, gospodyni księdza. To bardzo ciepła osoba, która ma wiele serca. I choć początkowo miała dwie lewe ręce do gotowania, teraz robi to znakomicie - prowadzi nawet kulinarnego bloga.

"Zakochany mnich" - biografia ojca Knabita

Jaki jest sekret szczęśliwego życia? Na to pytanie odpowiada biografia ojca Leona Knabita - "Zakochany mnich" Pawła Zuchniewicza.

Ojca Leona Knabita miałam okazję zobaczyć na żywo kilka lat temu na Targach Książki w Krakowie. Od tego czasu zawsze, gdy jestem na tym wydarzeniu, szukam Go na stoiskach. Jest to wyjątkowy człowiek, który ma niesamowitą energię i wewnętrzną dobroć. Mimo że ma ponad 80 lat, zawsze przez cały dzień czeka na stoiskach na swoich wiernych czytelników. Mogą oni liczyć nie tylko na autograf, lecz także na dobre słowo, uśmiech i dowcipne zachowanie podczas robienia zdjęcia. Dlatego chciałam przeczytać biografię tego mnicha.

"Zakochany mnich" to biografia ojca Leona Knabita, benedyktyna "z sercem jak tramwaj", gdyż jak sam mówi: "wpuszcza tam każdego". Jego życie opisuje Paweł Zuchniewicz, który przybliża czytelnikom tego niezwykłego człowieka. Przy okazji przybliża historię Polski, lata przedwojenne, okres okupacji niemieckiej, okupacji rosyjskiej aż do dzisiejszych czasów.

"Mroczne serce Hollywood", czyli imperium mafii

"Hollywood jeszcze nigdy nie cieszyło się taką popularnością u mafii. A obie te "instytucje" sprzedają się na całym świecie. Choć każda z nich ma innych zagranicznych dystrybutorów" - twierdzi Douglas Thomson w książce "Mroczne serce Hollywood".

Hollywood, największy ośrodek kinematografii, kojarzy się z prestiżem i kasowymi filmami. To marzenie każdego aktora, który chciałby osiągnąć sukces i w świetle fleszy przejść się po czerwonym dywanie. Okazuje się jednak, że Fabryka snów wcale nie jest idealna i ma powiązania z mafią. I właśnie o tym niechlubnym aspekcie pisze Douglas Thomson w swojej książce.

"Mroczne serce Hollywood. Przepych, pistolety i hazard - w środku globalnego imperium mafii" to szokująca publikacja pokazująca związki Hollywood z mafią. Książka podzielona 4 księgi o tajemniczych tytułach: "Kraina baśni", "Fatalne zauroczenie", "Pełnia" oraz "Wąwóz Martwego Człowieka". Każdy rozdział zaczyna się cytatem z danego filmu.

"Perfumy" - instrukcja obsługi

"Elegancja jest niemożliwa bez perfum. To skryte, niezapomniane, ostateczne akcesoria - mówiła Coco Chanell". I to właśnie o tych niezbędnych akcesoriach napisał Stanisław Krajski w swojej książce "Perfumy. Instrukcja obsługi".

"Perfumy. Instrukcja obsługi" to publikacja, która zawiera w sobie wiedzę na temat zapachów, czyli jak stosować perfumy i je właściwie wybierać. Jak twierdzi Stanisław Krajski: odpowiada na wszystkie pytania, które powinna sobie postawić kobieta, pragnąca używać perfum w sposób właściwy, zgodny z ich strukturą, charakterem, przeznaczeniem, jak również zgodny z zasadami i wskazówkami savoir-vivre, etykiety, etykiety biznesu.

Książka podzielona została na 8 rozdziałów: Skład perfum; Cele, które można osiągnąć dzięki zastosowaniu perfum; Sposoby przechowywania i używania perfum; Wybór i dozowanie perfum; Interakcje i działania uboczne; Savoir vivre, etykieta biznesu i perfumy; Podstawowe informacje o perfumach dla mężczyzn; Typowe błędy związane z używaniem perfum.

"Polish Your English" - angielski z premierem

Książka "Polish Your English" to książka zawierająca 52 lekcje języka angielskiego. Publikacja ta ma na celu wzbogacenie słownictwa, a nie tylko naukę gramatyki.

"Polish Your English" to książka do nauki języka angielskiego, która powstała za sprawą deklaracji premiera. Bowiem Donald Tusk 1 września 2014 roku na forum Rady Europejskiej obiecał, że w 3 miesiące podszlifuje swój angielski. Jakie były jego motywacje? Granice mojego języka są granicami mojego świata -  pisał Ludwig Wittgestein, austriacki filozof i nauczyciel. W Zjednoczonej Europie nie ma już granic. Mamy nieograniczone możliwości studiowania, wolny rynek pracy stoi przed nami otworem. Aby móc w pełni z niego korzystać, musimy przekroczyć ostatnią barierę - językową.

Początkowo lekcje publikowane były codziennie na łamach "Gazety Wyborczej". Książka "Polish Your English" zbiera w całość wszystkie odcinki. Każda lekcja zawiera m.in. krótki tekst (z różnych dziedzin) z wyjaśnionymi trudnymi słowami; czasowniki na każdą okazję lub zdradliwe czasowniki; słowa wytrychy; zwroty, które używa się "żeby nie stękać" oraz przydatne idiomy - "między nami zwierzętami". Są także anegdoty i porady językowe.

"Starsi Panowie Dwaj" - kompendium (nie)wiedzy

"Starsi panowie, Starsi panowie. Starsi panowie dwaj... Już szron na głowie i nie to zdrowie. A w sercu ciągle maj" - śpiewali Jeremi Przybora i Jerzy Wasowski, o których wydana została książka "Starsi Panowie Dwaj" Moniki i Grzegorza Wasowskich.

Kabaret Starszych Panów, założony przez Jeremiego Przyborę i Jerzego Wasowskiego, był jednym z najpopularniejszych programów rozrywkowych w Polsce. Występowali w nim m.in.: Irena Kwiatkowska, Barbara Krafftówna, Kalina Jędrusik, Krystyna Sienkiewicz, Wiesław Gołas, Wiesław Michnikowski, Edward Dziewoński i Bohdan Łazuka. Przybora pisał teksty, zaś Wasowski komponował melodie. Ich piosenki są ponadczasowe i "dobre na wszystko", a ich gagi bawią i wzruszają do dziś. I właśnie o tych niezwykłych artystach powstała książka "Starsi Panowie Dwaj".

"Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy" to przegląd największych dokonań twórców Kabaretu Starszych Panów. Książka ta dotyczy jedynie współpracy Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego, która miała miejsce w latach 1948-1983 - nie znajdzie się w niej indywidualnej twórczości każdego z tych Panów. Podstawą tej publikacji były ocalałe taśmy telewizyjne i filmowe, ocalałe taśmy radiowe oraz oryginalne scenariusze, książki i nuty.

"Od niewoli do niewoli" - wywiad rzeka z Andrzejem Rosiewiczem

"Żyjemy w niewoli nieuświadomionej (...) Nie ma też świadomości, że w stosunku do Zachodu mamy duże zaległości, za które odpowiada ekipa rządząca, która zmarnowała szanse, jakie mieliśmy" - przyznaje Andrzej Rosiewicz w książce "Od niewoli do niewoli".

Andrzej Rosiewicz kojarzy mi się głównie z piosenkami "Najwięcej witaminy", "Chłopcy radarowcy", "Biały bal" i "Czterdziestolatek" oraz dużą złotą muszką, którą zakładał na swoje występy. W tym roku postanowił wydać książkę "Od niewoli do niewoli".

"Od niewoli do niewoli" to wywiad rzeka z Andrzejem Rosiewiczem, przeprowadzony przez Michała Krajskiego. Artysta opowiada o genezie swoich piosenek i niestety przy okazji przemyca swoje poglądy polityczne i patriotyczne. Książka podzielona została na 11 rozdziałów, których tytuły to nazwy piosenek tego artysty, m.in. "Samba wanna blues" - jak było w Sopocie i Opolu, "Poleczka pałeczka" - o sympatii do milicji oraz "Życie to interes" - koniec poprawności politycznej.

"Wyspa na prerii", czyli współczesny Dziki Zachód

"Dotychczas pisałem książki o Indianach z Amazonii - było dziko i egzotycznie. Ta jest o kowbojach z Arizony, i też jest dziko i egzotycznie" - przyznaje Wojciech Cejrowski w "Wyspie na prerii".

Na początku muszę przyznać, że bardzo lubię programy Wojciecha Cejrowskiego "Boso przez świat". Potrafi tak interesująco opowiadać nawet o najodleglejszych zakątkach świata. Co ciekawe, jakoś do tej pory nie miałam okazji czytać jego książek (mimo że "Gringo" stoi na półce już długo i czeka aż się za niego zabiorę). Jednak gdy zobaczyłam "Wyspę na prerii", wprost nie mogłam się jej oprzeć.

"Wyspa na prerii" to niezwykła opowieść o życiu w Arizonie, na prerii, która wcale nie jest taka spokojna, jak się wydaje. Dziki Zachód dawno przestał być dziki, ale mieszkańcy prerii wciąż o tym zapominają. Preria jest trochę dzika, trochę niepiśmienna. Nie jest zacofana. Po prostu poszła w inną stronę niż nasza cywilizacja. Warto wspomnieć, że książka została podzielona na 5 części: Księga blachy, drewna i traw, Księga kurzu, gwoździ i rdzy, Księga kąśliwości, Księga kopyt oraz Księga traw.

"Fotografomannia" - obrazki autobiograficzne Wojciecha Manna

"Fotografomannia" Wojciecha Manna to zbiór wspomnień w formie albumu ze zdjęciami opatrzonymi zabawnymi komentarzami słynnego dziennikarza muzycznego i legendy polskiego radia.

Wojciecha Manna nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. To znany dziennikarz, autor tekstów piosenek, redaktor Programu III Polskiego Radia oraz wieloletni prowadzący programy "Szansa na sukces" czy "MdM". Napisał ostatnio kolejną książkę - "Fotografomannia".

"Fotografomannia. Obrazki autobiograficzne" to zbiór fotografii z różnych okresów życia Wojciecha Manna, wraz z zabawnymi komentarzami. Książka została podzielona na 5 rozdziałów: Pojazdy (przeróżne środki transportu Manna), Stylizacje (ewolucja wizerunku Manna przez lata), Zajęcia obowiązkowe (zdjęcia związane z pracą), Odległe zakątki (zdjęcia z podróży), A mogło być tak (zupełnie inna historia zdjęć - takie co by było gdyby).

"Księgarenka w Big Stone Gap" - ryzykowne marzenie

"Księgarenka w Big Stone Gap" Wendy Welch to opowieść o przyjaźni, wspólnocie oraz nadzwyczajnej przyjemności z dobrej książki.

Marzeniem wielu moli książkowych jest otworzenie przytulnej księgarenki. Miejsca, w którym panowałaby wyjątkowa atmosfera. W takiej księgarence oprócz dobrej książki można by było dostać kawę, którąś delektowałoby się przy lekturze, a także podyskutować o książkach z innymi czytelnikami. Podobne marzenie mieli Wendy i Jack Welch, bohaterowie książki "Księgarenka w Big Stone Gap".

Wendy Welch i Jack Beck to kochające się małżeństwo, które postanowiło spełnić swoje największe marzenie - założyć księgarnię z używanymi książkami. Przeprowadzili się do obcego miasteczka Big Stone Gap i kupili tam edwardiański dom z pięcioma sypialniami i trzema łazienkami, z których tylko jedna działała, skrzypiącymi drewnianymi podłogami i przeciekającym dachem. To właśnie w nim miała powstać księgarenka ich marzeń o nazwie Opowieści Samotnej Sosny.

"Taka zabawna historia" - wywiad-rzeka z Krzysztofem Kowalewskim

"Osobiście nie czułem, że jestem nadzieją polskiego teatru" - wspomina swoje początki Krzysztof Kowalewski w książce "Taka zabawna historia".

Krzysztof Kowalewski jest jednym z najsłynniejszych polskich aktorów. Znany jest głównie z ról komediowych - m.in. Michała Romana z "Bruneta wieczorową porą", Jana Hochwandera z "Misia", komendanta milicji z "Wyjścia awaryjnego" czy Pułkownika Molibdena z "Rozmów kontrolowanych". Był także Rochem Kowalskim w "Potopie" oraz Onufrym Zagłobą w "Ogniem i mieczem". Niedawno postanowił wydać książkę o swoim życiu.

"Taka zabawna historia" to wywiad-rzeka przeprowadzona przez Juliusza Ćwielucha z Krzysztofem Kowalewskim. Książka podzielona jest na 19 krótkich rozdziałów, z których każdy dotyczy innego okresu jego życia. Aktor opowiada m.in. o byciu Żydem, kobietach, kolegach z planu, trasach kabaretowych oraz o swoich rolach.

"Nie... zwykła kuchnia" - bo każdy jest inny

"Nie... zwykła kuchnia" to niezwykła książka kucharska Kingi Paruzel, finalistki pierwszej edycji polskiego "MasterChefa".

Pierwszą edycję polskiego "MasterChefa" śledziłam z zapartym tchem (podobnie drugą i trzecią, obecnie trwającą). Bardzo lubię programy kulinarne, w których w szranki stają amatorzy. Szczególnie polubiłam i kibicowałam Kindze Paruzel, która miała niesamowity zmysł do gotowania, nawet jeśli pierwszy raz stykała się z danym produktem. Pamiętam, jak odgadła najwięcej składników bigosu przygotowanego przez jury (z zamkniętymi oczami, mając do dyspozycji jedynie zmysł smaku i węchu). I mimo że nie zdobyła tytułu MasterChefa, nie poddała się i nadal robi to, co kocha - gotuje i fotografuje. A w tym miesiącu wydała swoją pierwsze kulinarne dzieło - "Nie... zwykła kuchnia. Bo każdy jest inny". I choć jeszcze nigdy nie recenzowałam książki kucharskiej, to wobec tej nie mogłam przejść obojętnie.

"Nie... zwykła kuchnia" to nietuzinkowa książka kucharska, zawierająca 100 wyjątkowych, autorskich przepisów. Książka podzielona została na 5 rozdziałów - No to start! (na początek, na śniadanie, na imprezę. Tutaj wszystko się zaczyna), Zupy (pyszne, aromatyczne, słodkie i słone, na ciepło i zimno, a co najważniejsze - proste i wyjątkowe), Konkretnie i treściwie (energia, siła i spontaniczność. Czego chcieć więcej?), Sama słodycz (karmel, czekolada, owoce i zdrowe lody. Najlepsza cukiernia świata w Twojej kuchni) oraz Na zdrowie (za miłe towarzystwo, za wspólne gotowanie, za kolejne spotkanie).

"Radiota", czyli Marek Niedźwiecki o sobie

Marek Niedźwiecki w książce "Radiota, czyli skąd się biorą Niedźwiedzie" opowiada o swojej największej pasji, jaką jest radio.

Według słownika języka polskiego radiota to "radiotechnik obsługujący radiostację". Marek Niedźwiecki jest właśnie takim radiotą, oczywiście w przenośni, gdyż zamiast obsługi radiostacji, zajmuje się prowadzeniem programów radiowych. Jak tłumaczy w swojej książce: zawsze wiedziałem, że będę pracował w radiu i nic poza radiem mi się nie przydarzyło. U mnie praca równa się życie, a życie równa się praca. Jestem radiotą.

Marek Niedźwiecki jest skromnym człowiekiem, który nie zabiega o popularność. Do popularności nigdy nie tęskniłem. Gdybym mógł cofnąć czas, to byłaby chyba jedna z niewielu rzeczy, którą bym zmienił - chciałbym zachować anonimowość - tak przynajmniej twierdzi. A mimo to napisał już drugą książkę, której tematyka dotyczy radia - jego największej pasji. Jak to możliwie? "Radiota, czyli skąd się biorą Niedźwiedzie" powstała z myślą o czytelnikach, którym podobała się książka "Nie wierzę w życie pozaradiowe" i czuli niedosyt. Niestety nie czytałam poprzedniej publikacji, ale chętnie podzielę się swoimi refleksjami na temat najnowszej książki.

"Przed Państwem Krzysztof Materna" - przygody z życia wzięte

"Przed Państwem Krzysztof Materna" to pełna mniej lub bardziej zabawnych anegdot i przygód autobiografia tego znanego satyryka.

Krzysztof Materna kojarzył mi się głównie z programami współtworzonymi z Wojciechem Mannem. I to był duet doskonały, który potrafił rozbawić inteligentnym humorem. Panowie pokusili się nawet o wspólną książkę "Podróże małe i duże, czyli jak zostaliśmy światowcami". Potem zaczęli pisać osobno. Wojciech Mann napisał "RockMann" oraz "Kroniki wariata z kraju i ze świata", zaś Krzysztof Materna - "Przygody z życia wzięte".

"Przed Państwem Krzysztof Materna (dla przyjaciół Siostra Irena). Przygody z życia wzięte" to pełna mniej lub bardziej zabawnych anegdot i przygód autobiografia tego znanego satyryka. Książka została podzielona 10 rozdziałów o tajemniczych tytułach, z których każdy dotyczy innego zagadnienia z jego życia - m.in. "Za dowcipy w kamasze", "Nowość, czyli teczki obiektów" oraz "Język teatralny".

"Jak zostałem premierem" - rozmowy pełne Moralnego Niepokoju

"Jak zostałem premierem" to niezwykle zabawny wywiad przeprowadzony przez Mariusza Cieślika z Robertem Górskim z Kabaretu Moralnego Niepokoju.

Bardzo lubię inteligentne poczucie humoru, oparte na grze słów oraz komizmie sytuacyjnym. Pamiętam, że od najmłodszych lat oglądałam w telewizji kabaret OT.TO. Potem do moich ulubionych artystów dołączyli Kabaret Ani Mru Mru oraz Kabaret Moralnego Niepokoju. I właśnie o tym liderze tego ostatniego kabaretu jest książka "Jak nie zostałem premierem" Roberta Górskiego i Mariusza Cieślika.

"Jak zostałem premierem" to niezwykle zabawny wywiad przeprowadzony przez Mariusza Cieślika z Robertem Górskim z Kabaretu Moralnego Niepokoju. Książka podzielona została na tajemniczo brzmiące rozdziały - m.in. "Jak nie zostałem poetą", "Jak antycypowałem łupki", "Jak nie kupiłem drzwi". Przedmowę napisał Artur Andrus.

"Przystanek Kostaryka" - raj na Ziemi?

"Najtrudniejsza jest pierwsza decyzja, pierwsza emigracja, pierwsze rozpakowanie kartonów z książkami. Potem wszystko jest znacznie prostsze. Przenosimy się łatwiej, pakujemy i rozpakowujemy szybciej, stresów mniej, wnikanie w nowe kultury łatwiejsze" - wspomina Grażyna Obrąpalska w "Przystanku Kostaryka".

Kostaryka to państwo w Ameryce Środkowej, graniczące z  Nikaraguą i Panamą. Nazywana jest El Paradiso (czyli rajem) oraz Szwajcarią Ameryki Środkowej. Czy rzeczywiście to raj na Ziemi, opowiada Grażyna Obrąpalska w swojej książce "Przystanek Kostaryka".

"Przystanek Kostaryka" to opowieść o trzyletnim pobycie państwa Obrąpalskich w kostarykańskim Atenas oraz o ich podróżach do Nikaragui i Panamy. Jak przyznaje autorka to książka o podróży, która stała się książką o przyjaźni. Nie o zaliczaniu krajów, chociaż zobaczyłam ich sporo. Lecz o tym, jak my zmieniamy świat i jak świat zmienia nas. Nie ma już naszego domy w Kostaryce, ale są w niej ciągle nasi przyjaciele. I to do nich wracam.

"Trębacz z Tembisy", czyli droga do Mandeli

"Nie byłem przygotowany na pasję, nie szukałem jej. Nie dostrzegłem, gdy się zbliżała, zastawiła na mnie sidła (...) Nie wiedziałem, że prawdziwa pasja nie znosi żadnych ustępstw ani ugody, żadnych półśrodków, rozwiązań zastępczych" - przyznaje Wojciech Jagielski.

Na początku muszę przyznać, że nigdy nie byłam wielką miłośniczką reportaży. Dotychczas przeczytałam zaledwie trzy - "Cesarza" Ryszarda Kapuścińskiego, "Kronikę końca świata" Jakuba Mielca oraz "Niedzielę, która zaczęła się w środę" Mariusza Szczygła. Postanowiłam poszerzyć swoje grono reportażystów, których książki poznałam, o osobę Wojciecha Jagielskiego. Mój wybór padł na jego najnowsze dzieło "Trębacz z Tembisy. Droga do Mandeli".

Jak wspomina Wojciech Jagielski w końcowej notce: książka jest wynikiem kilkunastu podróży do Afryki Południowej, które jako dziennikarz "Gazety Wyborczej" odbyłem w latach 1993-2011. Poświęcił ją Nelsonie Mandeli, największemu przywódcy XX wieku, organizatorowi akcji terrorystycznych i laureatowi Pokojowej Nagrody Nobla. Ten człowiek-legenda siedział przez 27 lat w więzieniu za działalność wywrotową, mającą na celu obalenie apartheidu. Mimo to nie wyrzekł się swoich przekonań i poprowadził swój kraj do zwycięstwa, jakim były rewolucyjne przemiany. Jednak za swoje ideały zapłacił najwyższą cenę.