"Nic bardziej mylnego!" - walka z mitami

"Nic bardziej mylnego!" to zbiór 50 mitów, które obala Radek Kotarski, pogromca absurdów i twórca "Polimatów".

O "Polimatach" dowiedziałam się przypadkowo od koleżanki, gdy podczas rozmowy spojrzała na mnie jak na ufoludka i spytała, jak to nie znasz tego kanału na YouTubie? Jako, że mam żyłkę odkrywcy, poszukałam w sieci, obejrzałam jeden odcinek i... spodobał mi się ten program. Jego pomysłodawca rozprawia się z mitami, które uważane są za prawdę. Radek Kotarski, bo o nim mowa, miał świetny pomysł na dzielenie się z innymi ciekawymi informacjami. Kiedy zobaczyłam, że została wydana jego książka, musiałam ją mieć.

"Nic bardziej mylnego!" to zbiór 50 mitów, które obala Radek Kotarski, pogromca absurdów. Tym razem postanowił podzielić się swoją wiedzą na kartach książki. Jak możemy przeczytać we wstępie: Nieprawdziwe informacje i niedopowiedzenia zagościły na stałe w popkulturze i – co gorsza – w podręcznikach do historii, biologii czy medycyny. Czas rozprawić się z pięćdziesięcioma często spotykanymi fałszywymi tezami i urządzić im prawdziwą jesień średniowiecza! Bez przydługich wstępów – rozpoczynamy krwawą rozprawę z mitami!

"C.k. kuchnia" - przepisy i opowieści Makłowicza

"C.k. kuchnia" Roberta Makłowicza to niezwykła książka kucharska, która oprócz przepisów zawiera opowieści z czasów Austro-Węgier.

Bardzo lubię oglądać programy kulinarne, gorzej idzie mi z praktyką (zdecydowanie wolę piec ciasta niż gotować). Do moich ulubionych należą: "MasterChef", "Okrasa łamie przepisy" oraz "Podróże kulinarne Roberta Makłowicza". Dzięki temu ostatniemu programowi zawsze dowiaduję się czegoś nowego o historii danego regionu i poznaję jego tradycje. Wspominam o tym dlatego, że na rynku ukazała się książka kulinarna Roberta Makłowicza.

"C.k. kuchnia" to niezwykła książka kucharska, która oprócz przepisów zawiera opowieści z okresu, gdy Europa Środkowa stanowiła jedność pod rządami Habsburgów. Zamieszczono w niej 84 przepisów z tamtych czasów i terenów - od Adriatyku po Karpaty. Książka została podzielona na 9 rozdziałów: Zamiast wstępu, Sałatki, Zupy, Potrawy z ryb, Potrawy z drobiu, Potrawy z mięsa, Potrawy z mąki i kasz, Desery oraz Przed posłowiem.

"Alibi" - inspektor Żbik na tropie

"Alibi" Adama Nasielskiego jest przedwojennym kryminałem warszawskim, należącym do cyklu "Wielkie gry Bernarda Żbika".

Wyobraźcie sobie sytuację, że otrzymujecie list, w którym ktoś grozi Wam śmiercią. Co więcej podaje dokładny termin egzekucji. Co robicie? Zawiadamiacie policję czy nic sobie z tego nie robicie, uznając, że to tylko głupi żart? A może organizujecie kolację dla przyjaciół, przecież wśród nich nie może być morderca? Taki dylemat miał bohater powieści Adama Nasielskiego, w końcu zdecydował się na trzecie rozwiązanie.

Adam Godlewski zaprasza swoich przyjaciół na kolację. Wśród nich są m.in. lekarz Witold Żabiński i detektyw Jerzy Klin. Okazuje się, że kolacja nie została zorganizowana jedynie w celach towarzyskich, bowiem Godlewski otrzymał niepokojący anonim:

Albercie Godlewski.
Z wiadomych powodów zabiję Cię dziś wieczorem podczas kolacji u Ciebie w domu.
Nie mam innego wyjścia.

"Historia Polski 2.0: Polak, Rusek i Niemiec" - historia psujstw

"Historia Polski 2.0: Polak, Rusek i Niemiec... czyli jak psuliśmy plany naszym sąsiadom" Jana Wróbla to zbiór narodowych psujstw, które napsuły krwi naszym sąsiadom.

Historia kojarzy się z lekcjami w szkole, które zwykle są nudne. Dużo dat i faktów do zapamiętania, które wylatują z głowy tuż po zaliczeniu klasówki. A wcale nie musi tak być. Ostatnio mam szczęście do książek opisujących historię w przystępny i zabawny sposób. Chodzi mi o "Bajki, które zdarzyły się naprawdę" oraz "Historia Polski 2.0: Polak potrafi, Polka też... czyli o tym, ile świat nam zawdzięcza". Po lekturze tego ostatniego tytułu, nawet nie wahałam się, by sięgnąć po pierwszą część "Historii 2.0".

"Historia Polski 2.0: Polak, Rusek i Niemiec... czyli jak psuliśmy plany naszym sąsiadom" to zbiór narodowych psujstw, które napsuły krwi naszym sąsiadom. Polacy mają liczne sukcesy w psuciu planów swoim sąsiadom. I można być z nich dumnym.

"Pan Misio" i spółka

"Pan Misio" Bartłomieja Trokowicza to ciepła opowieść dla dzieci i dorosłych o zwierzętach mieszkających w lesie i ich wzajemnych relacjach.

Czasami dobrze jest przenieść się do czasów dzieciństwa. Jednak nie wymyślono jeszcze wehikułów czasu, dzięki którym można by było naprawić błędy z przeszłości czy w ogóle ich nie popełnić. Jedynym sposobem na "powrót" do czasów beztroski jest czytanie książek dla dzieci, które pobudzają wyobraźnię i skłaniają do myślenia dorosłych. Jedną z takich książek jest "Pan Misio" Bartłomieja Trokowicza.

Głównym bohaterem jest pan Misio, król lasu, nad którym sprawuje swoją pieczę. Dba o porządek i dobre relacje między zwierzętami. Nikt nie ma prawa robić drugiemu krzywdy. Ma jednak pewną wadę, a może zaletę, zależy jak na to patrzeć - zamiast mieć mocny temperament, jak na niedźwiedzia przystało... jest łagodny jak baranek. Nie potrafiłby nikogo skrzywdzić, nie lubi nawet krzyczeć.

Czy znacie "Legendy zamków karpackich"?

"Legendy zamków karpackich" to zbiór 65 ludowych podań przedstawionych przez Bartłomieja Grzegorza Salę.

Bardzo lubię poznawać legendy, a jeszcze bardziej lubię zwiedzać zamki, które skrywają niejedną tajemnicę sprzed setek lat. Moim ulubionym jest zamek Grodziec, położony nieopodal Złotoryi (województwo dolnośląskie). Pisałam o nim w tym artykule, zaś zdjęcia zamieściłam w tej fotogalerii. I choć zwiedziłam już kilka zamków Dolnego Śląska, rejon karpacki jest mi nadal nieznany. Dlatego postanowiłam to zmienić i sięgnęłam po publikację Bartłomieja Grzegorza Sali, stanowiącą połączenie dwóch moich zainteresowań - legend i zamków.

"Legendy zamków karpackich" to zbiór 65 ludowych podań związanych z zamczyskami zlokalizowanymi od przedpola Beskidu Śląskiego po Bieszczady. Jak przyznaje autor: mówiąc o polskich Karpatach mam na myśli ich górskie pasma, z pominięciem pogórzy. Stąd znalazły się tu zamczyska położone pośród gór (Sucha Beskidzka, Niedzica, Czorsztyn, Zamek Pieniński, Rytro, Muszyna), w śródgórskich obniżeniach (Żywiec, Nowy Sącz) lub na skraju gór (Bielsko-Biała, Lanckorona, Myślenice, Dobczyce, Sanok, Manasterzec, Lesko). Postanowiłem jednak nie pomijać i tych, które wzniesiono w pobliskim sąsiedztwie wierchów - na bezpośrednich przedpolach gór (Cieszyn, Czchów, Wytryszczka, Rożnów, Odrzykoń).

"Nie tylko o łajdakach" - miłosne perypetie Nastki

"W życiu najtrudniej jest o miłość. Warto jej szukać, ale nie warto w tym szukaniu zgubić siebie" - mówi jeden z bohaterów powieści "Nie tylko o łajdakach" Magdaleny Kulus.

Zawód miłosny bywa bardzo bolesny. Świat rozpada nam się na kawałki, nie wiemy, co dalej robić i jak żyć. Niekiedy pomaga poznanie kogoś, kto pomoże nam zapomnieć o wszechogarniającym nas smutku. Innym razem jedynym wyjściem jest zmiana otoczenia i nabrania dystansu do sytuacji. I właśnie tę drugą drogę wybrała bohaterka książki Magdaleny Kulus. Czy słusznie?

Główną bohaterką jest Anastazja, zwana Nastką, studentka Polonistyki, która przeżywa zawód miłosny. Jej ukochany Olek, student ASP, który do wszystkiego podchodzi na luzie, nawet do związków, nie przejawia chęci potraktowania ich relacji na poważnie. Od jakiegoś czasu łączy ich dziwny układ - ona jest jego modelką i od czasu do czasu lądują w łóżku. Z jej strony jest uczucie, z jego - dobra zabawa.

"Historia Polski 2.0: Polak potrafi, Polka też" - sukcesy naszych rodaków

"Historia Polski 2.0: Polak potrafi, Polka też... czyli o tym, ile świat nam zawdzięcza" Jana Wróbla i Ewy Wróbel to zbiór osiągnięć naszych rodaków. Dzięki nim możemy poczuć się dumni.

Historia wcale nie musi być nudna, wystarczy, że jest ciekawie i przystępnie przedstawiona. Przekonałam się o tym już podczas lektury "Bajek, które zdarzyły się naprawdę" Anny Moczulskiej, w której losy postaci historycznych zostały wpisane w scenariusze znanych bajek. Nie mniej oryginalny pomysł mają Jan i Ewa Wróbel w swojej książce o znanych Polakach i Polkach.

"Historia Polski 2.0: Polak potrafi, Polka też... czyli o tym, ile świat nam zawdzięcza" to zbiór osiągnięć naszych rodaków. Okazuje się, że Polacy mają na swoim koncie wiele sukcesów. Możemy zaliczyć do nich m.in. słynne amerykańskie mosty, kamizelkę kuloodporną czy laptop.

"Bajki, które zdarzyły się naprawdę" [premierowo]

"Bajki, które zdarzyły się naprawdę" to zbiór 20 opowieści o postaciach historycznych, których losy wpisane zostały w scenariusze... bajek.

Lekcje historii kojarzą się często z nudnymi wykładami i wkuwaniem na pamięć dat i wydarzeń. Najczęściej przed samą klasówką. Oczywiście zdarzają się wyjątki, kiedy przedmiot ten prowadzi osoba z pasją. Miałam szczęście, bo mnie trafiły się dwie dobre panie od historii - jedna w podstawówce i druga w liceum. Jednak niewiele zapamiętałam ze szkoły, którą kończyłam dość dawno. Aby odświeżyć sobie wiedzę i uzupełnić braki, postanowiłam sięgnąć po "Bajki, które zdarzyły się naprawdę". Ale co ona mają wspólnego z historią? Okazuje się, że bardzo wiele.

"Bajki, które zdarzyły się naprawdę" to zbiór 20 opowieści o postaciach historycznych, których losy wpisane zostały w scenariusze... bajek. Zdaniem autorki w historii łatwo znaleźć coś z tamtej magii dzieciństwa - tutaj także wszystko dzieje się dawno, dawni temu, bywa nierealne i zagadkowe, a każda opowieść ma swoje zakończenie. Bohaterkami książki są znane kobiety, których życie wcale nie było bajkowe, choć takie mogło się wydawać.

"Bestiariusz słowiański" - skrzaty, wodniki i rusałki

"Bestiariusz słowiański" Pawła Zycha i Witolda Vargasa to leksykon opisujący legendarne stwory, demony i dobre duszki.

Niedawno miałam okazję zapoznać się z niezwykłą publikacją "Duchy polskich miast i zamków" Witolda Vargasa i Pawła Zycha. Lektura ta tak mi się spodobała, że byłam ciekawa innych książek tego duetu. I tak trafiłam na "Bestiariusz słowiański".

"Bestiariusz słowiański. Rzecz o skrzatach, wodnikach i rusałkach" to niezwykły leksykon stworzeń znanych z baśni, podań i legend, które miały dobre lub złe usposobienie. Jedne pomagały ludziom, inne wprost przeciwnie - uprzykrzały im życie lub nawet przyczyniały się do jego nagłego zakończenia.

"Czarny adept" - kryminał okultystyczny

"Czarny adept" Stanisława A. Wotowskiego to kryminał okultystyczny, który skupia się na pewnej sekcie. Jednak tym razem nie jest on oparty na faktach.

Stanisław A. Wotowski był jednym z najbardziej popularnych pisarzy przedwojennych. Cieszył się takim powodzeniem, że złośliwi mówili, że dla niego literatura to maszynka do zarabiania pieniędzy. Niestety po wojnie, z powodu zamiany ustroju, trafił na listę autorów zakazanych i na przeszło 60 lat popadł w zapomnienie. Dziś mało kto kojarzy to nazwisko. Sama odkryłam je całkiem niedawno, dzięki powieści "Upiorny dom". Potem poznałam "Sektę Diabła". Podobną tematykę ma "Czarny adept".

Głównym bohaterem jest bezimienny detektyw-amator, który interesuje się okultyzmem. Pewnego wieczoru zgłasza się do niego Irena Łomnicka, córka właściciela fabryki czekoladek. Podejrzewa, że jej siostra Mary wpadła w poważne kłopoty i prosi go o pomoc.

"Zbrodnia z premedytacją" - nietypowe śledztwo

"Zbrodnia z premedytacją" to zbiór opowiadań Witolda Gombrowicza, przesyconych absurdem.

Nie lubię Witolda Gombrowicza. Nie porwała mnie powieść "Ferdydurke", którą wszyscy tak zachwalają. Choć ona była jeszcze w miarę znośna - w porównaniu z kolejnymi dziełami, które poznałam na studiach - "Iwona, księżniczka Burgunda", "Operetka", "Ślub" i "Kosmos". Ten ostatni to był prawdziwy kosmos - w sensie przenośnym. I pewnie do tej pory mój pogląd byłby niezmienny, gdyby nie ostatnie wyjście do Teatru Polonia, w którym  obejrzałam adaptację opowiadania tego autora - "Zbrodnię z premedytacją" w reżyserii Izabelli Cywińskiej. I postanowiłam poznać oryginał.

"Zbrodnia z premedytacją" to zbiór opowiadań, z których zainteresowało mnie szczególnie to tytułowe. Ukazało się ono po raz pierwszy w 1933 roku w zbiorze "Pamiętnik z okresu dojrzewania". Kolejne wydanie nosiło tytuł "Bakakaj" i ukazało się w 1957 roku. Oba wydania różniły się nieco zawartością. Jednak w moje ręce trafiło trzecie wydanie owego zbioru, którego tytuł uległ zmianie.

Jak przedstawiają się "Alkoholowe dzieje Polski"?

Książka "Alkoholowe dzieje Polski" Jerzego Besali przedstawia historię polskiego picia od czasów Piastów do czasów Rzeczypospolitej szlacheckiej.

W naszej kulturze istnieje wiele powiedzeń na temat trunków. "Od piwa głowa się kiwa". "Po piwie robi się leniwie, po wódce uśniesz wkrótce". "Nie pić wina wiele, to w nogi nie wpadnie". "Od wina głupieje dziewczyna". "Od wina rozumu nie ma". "Od wina siwa czupryna". "Po winie rozum w głowie ginie". "Wino serce rozwesela". "Kto wódkę pije, ten niedługo żyje". "Od wódki rozum krótki". A to tylko kilka wybranych ze Słownika Przysłów. Oznacza to, że mamy długą tradycję w piciu. Zagranicą mówi się nawet "pijany jak Polak". A jak jest naprawdę, przedstawia Jerzy Besala w swojej książce.

"Alkoholowe dzieje Polski" to książka historyczna pokazująca obraz polskiego picia od czasów piastowskich aż do końca trwania Rzeczypospolitej szlacheckiej.

"Pan Jowialski" - komedia Fredry

"Pan Jowialski" to komedia Aleksandra Fredry, która jest swego rodzaju moralitetem, pokazującym nasze wady i zalety.

Epoka romantyzmu to jeden z moich ulubionych okresów literackich. Głównie za sprawą Aleksandra Fredry, którego bardzo cenię. Niedawno byłam w Teatrze Polonia na sztuce "Pan Jowialski" w reżyserii Anny Polony i Józefa Opalskiego (recenzja). Zainspirowało mnie to do powtórnego przeczytania literackiego pierwowzoru, który czytałam na studiach.

Tytułowy Pan Jowialski to przemiły staruszek i niestrudzony gawędziarz, którego poczucie humoru skłania do gorzkich refleksji. Do jego posiadłości przybywa tajemniczy wędrowiec Ludmir. Zmęczony podróżą po kraju zasypia w ogrodzie.

"Czas zbrodni" - zbiór kryminalnych opowiadań

"Czas zbrodni. Zmyślone kroniki kryminalnego Wrocławia" to zbiór opowiadań rozgrywających się w stolicy Dolnego Śląska i napisanych przez 25 autorów.

Międzynarodowy Festiwal Kryminału to nie tylko spotkania z autorami z Polski i zagranicy, panele dyskusyjne i Nagroda Wielkiego Kalibru, to także możliwość doskonalenia swoich umiejętności pisarskich podczas Kryminalnych Warsztatów Kryminalnych. Najlepsi autorzy mają szansę na publikację swoich testów w zbiorze opowiadań. Do tej pory ukazały się dwie odsłony - "Zaułki zbrodni oraz "Czas zbrodni". I właśnie ten drugi tom miałam okazję przeczytać.

"Czas zbrodni" to zbiór opowiadań uczestników Kryminalnych Warsztatów Literackich, które od ponad 6 lat towarzyszą Międzynarodowemu Festiwalowi Kryminału we Wrocławiu. Ich autorami są: Marta Anna Zabłocka, Magdalena Wielgosz, Izabela Szymczak, Monika Ogrodnik, Piotr Bolc, Marta Tomczyk-Maryon, Przemysław Morawski, Alicja Ciecierska, Michał Dudycz-Zieliński, Magdalena Przyborowska, Anna Strzeszewska, Karol Szupryczyński, Magdalena Sikora, Marcin Pluskota, Piotr Mielczarek, Patryk Borkowski, Bartosz Szczygielski, Katarzyna Ferenc, Grzegorz Nowicki, Robert Małecki, Szymon Skrzecz, Anna Rozenberg, Magdalena Niziołek-Kierecka, Julia Łapińska i Joanna Pawłusiuk.

"Sekta Diabła" - przedwojenny kryminał warszawski

"Sekta Diabła" Stanisława A. Wotowskiego to przedwojenny kryminał warszawski, będący powieścią z kluczem - za inspirację do powstania tej książki posłużyła działalność sekty.

Niedawno miałam okazję poznać nowego dla mnie autora - Stanisława A. Wotowskiego, tworzącego przedwojenne kryminały warszawskie. I jego "Upiorny dom" tak mi się spodobał, że postanowiłam przeczytać inne jego powieści. Mój wybór padł na "Sektę diabła", z uwagi na ponadczasową tematykę.

Głównym bohaterem jest Aleksander Różyc - detektyw-okultysta. Zajmuje się on sprawą sekty satanistycznej, na czele której stoi Kunar Thava - 70-letni mężczyzna o nadprzyrodzonych zdolnościach. Jej celem są młode i naiwne panny z dużym majątkiem. Pod wpływem jego działań przed stolicę przetacza się fala samobójstw. Przy ofiarach zawsze znajduje się czarny trójkąt podstawą odwrócony do góry - symbol sekty.

"Umarli mają głos" - prawdziwe historie

"Umarli mają głos" Marka Krajewskiego i Jerzego Kaweckiego to zbiór opowiadań opartych na prawdziwych sprawach kryminalnych.

Podobno życie pisze najlepsze scenariusze. Niestety czasem są one przerażające, szczególnie gdy dotyczą morderstw. Prawdziwe historie wcale nie muszą być banalne i przewidywalne. Przekonał się o tym Marek Krajewski, który odbył wiele interesujących rozmów z człowiekiem, który rozumie mowę umarłych - doktorem Jerzym Kaweckim. I tak powstała ich wspólna książka.

"Umarli mają głos" to 12 opowiadań opartych na prawdziwych sprawach kryminalnych, które zostały wyjaśnione dzięki pomocy Jerzego Kaweckiego, medyka sądowego z Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Historie te opisał Marek Krajewski, autor kryminałów o Eberhardzie Mocku i Edwardzie Popielskim.

"Duchy polskich miast i zamków" - niezwykły leksykon zjaw

"Duchy polskich miast i zamków" Witolda Vargasa i Pawła Zycha to leksykon duchów, zjaw i upiorów, które nawiedzają polskie miasta i zamki.

Jedni w nie wierzą i się ich boją, inni nie. Jedni widzieli je na własne oczy, inni pozostają w grupie tych szczęśliwców, którzy nie mieli okazji poczuć ich obecności. Chodzi oczywiście o duchy, które stały się bohaterami książki Witolda Vargasa i Pawła Zycha.

"Duchy polskich miast i zamków" to leksykon duchów, zjaw i upiorów, które nawiedzają polskie miasta i zamki. Postaciami są duchy i widma zarówno te znane, jak i te zapomniane, a warte poznania. Duchy uporządkowane zostały ze względu na miejsce występowania - według województw.

"Ja, judaszka" - historia pewnego romansu

"Ja judaszka" Ewy Bartkowskiej opowiada o dwojgu ludzi, których dzieli wszystko - wiek, wykształcenie, pochodzenie. Jednak łączy ich prawdziwe uczucie, które jest ponad tymi podziałami.

Głównymi bohaterami są Alicja i Wiktor. Ona ma 14 lat i jest uczennicą, on ma 44 lata i nauczycielem matematyki w jej szkole. Ona pochodzi z Jeleniej Góry, on - z Warszawy, jednak tu dostał pracę. Wydawać by się mogło, że tych dwoje - krnąbrną nastolatkę i wypalonego mężczyznę - nic nie może połączyć. A jednak jest inaczej.

Alicja zauważa Wiktora już pierwszego dnia, mężczyzna budzi jej fascynację. Podobne odczucia ma Wiktor, jednak początkowo się z nimi kryje. Oboje są wrażliwi i inteligentni. Szybko odnajdują nić porozumienia, a wzajemna fascynacja zmienia się w głębsze uczucie - wbrew wszelkim zasadom i konwenansom. Czy ich związek ma rację bytu i może przetrwać przeciwności losu?

"Epoka hipokryzji" - seks i erotyka w przedwojennej Polsce

"Małżeńskie wielokąty, orgie, stosunek na ławce w parku i w wagonie pociągu. Do tego postulaty zupełnego zniesienia monogamii i tradycyjnej instytucji małżeństwa" - czytamy w "Epoce hipokryzji" Kamila Janickiego.

Pojęcie rewolucji seksualnej kojarzy się z przełomem lat 60. i 70. A szczególnie z ruchami hippisowskimi. Tak naprawdę pierwsza rewolucja seksualna w Polsce miała miejsce w latach 30. Udowadnia to Kamil Janicki w książce "Epoka hipokryzji. Seks i erotyka w przedwojennej Polsce".

"Epoka hipokryzji. Seks i erotyka w przedwojennej Polsce" to książka historyczna opisująca życie seksualne w XX-leciu międzywojennym. Autor korzysta z tekstów źródłowych, statystyk, opisuje autentyczne wydarzenia oraz cytuje wypowiedzi naukowców, lekarzy i zwykłych obywateli z tamtej epoki. Wśród nich są m.in. Tadeusz Boy-Żeleński, poeta i tłumacz, Irena Krzywicka, feministka i pisarka, Iza Moszczeńska, publicystka i feministka, Stanisław Kurkiewicz, seksuolog.