"Moriarty" - odwieczny wróg Holmesa

"Moriarty" to druga powieść Anthony'ego Horowitza o Sherlocku Holmesie - tym razem bez udziału genialnego detektywa. Jak to możliwe?

Anthony Horowitz lubi stawiać sobie wysoko poprzeczki. Najpierw porwał się na napisanie kontynuacji przygód Sherlocka Holmesa - "Dom jedwabny". A teraz postanowił napisać powieść o Holmesie bez udziału Holmesa. Jak wspomniał w przedmowie do "Domu jedwabnego": (...) docenić muszę geniusz Arthura Conana Doyle'a, z którego dziełami zetknąłem się po raz pierwszy jako szesnastolatek i który natchnął mnie do podjęcia własnej pracy twórczej. Natchnienie to było tak silne, że przeniosło się na kolejne dzieło. Czy równie udane jak pierwsze?

Tym razem Horowitz opisuje świat bez genialnego detektywa, można powiedzieć pogrążony w żałobie. Sherlock Holmes, ostatnia nadzieja policji i postrach przestępców wszelkiej maści, nie żyje. A wraz z nim jego odwieczny wróg - James Moriarty. Do ostatecznego starcia między nimi doszło nad wodospadem Reichenbach, w którego czeluście wpadli. Cały Scotland Yard nie może pogodzić się ze stratą tak genialnego umysłu. A przestępcy z Londynu tęsknią za swoim szefem, który potrafił przechytrzyć policję.

"Sherlock Holmes. Tom 3" - klasyka w nowym wydaniu

W trzecim tomie kompletnej edycji przygód najsłynniejszego detektywa wszech czasów znalazły się trzy zbiory opowiadań: "Powrót Sherlocka Holmesa", "Pożegnalny ukłon" i "Archiwum Sherlocka Holmesa".

Sherlock Holmes to jeden z moich ulubionych detektywów, obok Herculesa Poirot. Z tego powodu musiałam zapoznać się z ostatnim tomem jego przygód, mimo że większość utworów już czytałam.  A to dlatego, że tak spodobały mi się dwa poprzednie tomy, o którym pisałam tutaj i tutaj.

W trzecim tomie znalazły się trzy zbiory opowiadań, których bohaterem jest jeden z najsłynniejszych detektywów świata: "Powrót Sherlocka Holmesa", "Pożegnalny ukłon" i "Archiwum Sherlocka Holmesa". Dzieła te zyskały nowe tłumaczenie Jerzego Łozińskiego.

"Sherlock Holmes. Tom 2" - klasyka w nowym wydaniu

W drugim tomie kompletnej edycji przygód najsłynniejszego detektywa wszech czasów znalazła się powieść "Dolina trwogi" oraz dwa zbiory opowiadań: "Przygody Sherlocka Holmesa" i "Szpargały Sherlocka Holmesa".

Z uwagi na to, że uwielbiam Sherlocka Holmesa, detektywa wykreowanego przez Arthura Conana Doyle'a, wprost nie mogłam się powstrzymać od sięgnięcia po kolejny tom jego przygód - mimo że znam większość utworów. A to wszystko dlatego, że tak spodobał mi się poprzedni tom, o którym pisałam całkiem niedawno tutaj. Poza tym chciałam uzupełnić braki w opowiadaniach.

W drugim tomie przygód ekscentrycznego detektywa-amatora znalazła się powieść "Dolina trwogi" oraz dwa zbiory opowiadań: "Przygody Sherlocka Holmesa" i "Szpargały Sherlocka Holmesa". Dzieła te zyskały nowe tłumaczenie Jerzego Łozińskiego.

"Sherlock Holmes. Tom 1" - klasyka w nowym wydaniu

W tym roku ukazała się kompletna edycja przygód Sherlocka Holmesa, zebranych w trzech tomach. W pierwszym znalazły się trzy powieści: "Studium w szkarłacie", "Znak czterech" oraz "Pies Baskerville'ów".

Bardzo lubię Arthura Conana Doyle'a i wykreowanego przez niego detektywa wszech czasów - Sherlocka Holmesa. Nic więc dziwnego, że bardzo ucieszyło mnie to, że wydawnictwo Zysk i S-ka wydało kompletną edycję jego przygód zebranych w trzech tomach. I postanowiłam przypomnieć sobie dzieła Doyle'a.

W pierwszym tomie znalazły się trzy powieści, których bohaterem jest jeden z najsłynniejszych detektywów świata: "Studium w szkarłacie", "Znak czterech" oraz "Pies Baskerville'ów". Dzieła te zyskały nowe tłumaczenie Jerzego Łozińskiego.

"Sherlock Holmes" - biografia nieautoryzowana

Biografia Sherlocka Holmesa stworzona przez Nicka Rennisona to kompendium wiedzy na temat jednego z najsłynniejszych detektywów. Czy ten chudy i wysoki człowiek, z orlim nosem i wysokim czołem istniał naprawdę?

Napisanie rzetelnej, obiektywnej i przede wszystkim ciekawej biografii jest nie lada sztuką. Trzeba nie tylko zebrać materiały, lecz także przedstawić je w taki sposób, by nie zanudzić czytelnika suchymi faktami. Tym trudniejsze to zadanie, gdy biografia ma przedstawić postać literacką, w dodatku znaną każdemu przynajmniej ze słyszenia. Może się to zakończyć ogromnym sukcesem lub totalną porażką.

Publikacja Nicka Rennisona stanowi nieautoryzowaną biografię detektywa wszech czasów - Sherlocka Holmesa. Autor zebrał wszelkie wzmianki, niedomówienia oraz komentarze Arthura Conana Doyle'a o swoim bohaterze i połączył je w spójną biografię. Jest to niezwykłe kompendium wiedzy na temat detektywa wszech czasów. Z książki można dowiedzieć się wiele interesujących rzeczy - m.in. jak upłynęło dzieciństwo Sherlocka, czy zajmował się innymi dziedzinami poza działalnością detektywistyczną oraz co tak naprawdę łączyło go z Ireną Adler. I jak naprawdę było z tym opium.

Ulubieni autorzy: sir Arthur Conan Doyle

Drugim bohaterem mojego cyklu "Ulubieni autorzy" jest sir Arthur Conan Doyle - twórca Sherlocka Holmesa.

Arthur Conan Doyle (1859-1930) był szkockim pisarzem, wolnomularzem i spirytystą. Należał do przedstawicieli nurtu powieści detektywistycznej. Stworzył postać jednego z najsłynniejszych detektywów w historii literatury - Sherlocka Holmesa. Na swoim koncie ma 15 powieści oraz 5 zbiorów opowiadań. W Polsce zostało wydanych więcej zbiorów opowiadań, w konsekwencji czego to samo opowiadanie można znaleźć w kilku książkach.

Zadebiutował w 1887 roku powieścią "Studium w szkarłacie", pierwszej książce z cyklu o Sherlocku Holmesie. Pozostałe części to: "Znak czterech", "Pies Baskerville'ów" oraz "Dolina trwogi".

"Dolina trwogi", czyli Sherlock Holmes na tropie

Kto z nas choćby nie słyszał o Sherlocku Holmesie. Ten niezrównany detektyw, mistrz obserwacji i dedukcji, podbił moje serce od pierwszego spotkania. Dziś chciałabym przedstawić jedną z moich ulubionych książek z jego udziałem.

Moja przygoda z Sherlockiem Holmesem zaczęła się dość nietypowo. Oczywiście w szkole podstawowej czytałam "Przygody Sherlocka Holmesa", ale niewiele z nich pamiętałam. Dopiero niedawno trafiła w moje ręce powieść "Dom jedwabny" Anthony'ego Horowitza - stanowiąca dalsze przygody tego niezwykłego detektywa. Po tej lekturze postanowiłam odświeżyć swoją znajomość z Holmesem. Ze wszystkich książek i opowiadań, jakie poznałam, najbardziej spodobała mi się właśnie "Dolina trwogi".

W hrabstwie Sussex, w Bilstone Manor House, dochodzi do okrutnego morderstwa. Ofiarą pada John Douglas, majętny obywatel o nieznanej przeszłości. Sherlock Holmes i jego wierny kompan, doktor Watson, pomagają policji rozwiązać tę zawiłą zagadkę. Tropy prowadzą do profesora Moriarty'ego i tytułowej Doliny trwogi...

"Dom Jedwabny", czyli Sherlock Holmes w nowej odsłonie

Mistrz obserwacji i dedukcji powraca – tym razem we wspomnieniach swojego oddanego przyjaciela, doktora Watsona. Wielbiciele genialnego detektywa będą zachwyceni.

Pisanie kontynuacji przygód znanej postaci literackiej przez innego autora jest zadaniem karkołomnym. Trzeba liczyć się ze słowami krytyki i licznymi porównaniami do oryginału. Jest to ciężka próba, którą przechodzą bez szwanku nieliczni. Do tej elitarnej grupy możemy śmiało zaliczyć Anthony'ego Hotowitza. Jak pisze w przedmowie do "Domu jedwabnego": (...) docenić muszę geniusz Arthura Canona Doyle’a, z którego dziełami zetknąłem się po raz pierwszy jako szesnastolatek i który natchnął mnie do podjęcia własnej pracy twórczej. Pisanie owej powieści sprawiło mi wiele radości i mam nadzieję, że udało mi się nawiązać do tradycji oryginału. Moim zdaniem autor spisał się na medal, jednak kosztowało go to wiele wysiłku. Swojemu dziełu poświęcił bowiem 8 lat - wszystko po to, aby uzyskać tak znakomity efekt końcowy. Ale po kolei...

Horowitz serwuje czytelnikom niezwykle skomplikowaną zagadkę, której nie powstydziłby się sam Doyle. W domu Sherlocka zjawia się Edmund Carstairs, marszand z Wimbledonu, który przypadkiem został wplątany w transatlantycką aferę. Choć z pozoru sprawa nie wydaje się zbyt skomplikowana, wkrótce okazuje się, że prowadzi ona do afery znacznie poważniejszej i do tego przerażającej, w którą zamieszana jest londyńska elita. Jak tłumaczy sam Watson wydarzenia te są zbyt potworne, by mogły się ukazać drukiem. Dlatego postanawia je spisać dopiero u schyłku swego życia, w domu opieki i ukryć je na 100 lat. Nie pozwalają mu postąpić inaczej delikatny charakter sprawy i pozycja zamieszanych w nią osób.